Samodzielność dziecka. Jak ją wspierać?

Co musi umieć 3 latek by iść do przedszkola
10 umiejętności, które powinien opanować 3 latek, by poradzić sobie w przedszkolu
9 marca 2019
Pytania, które zmieniają życie
Pytania, które zmieniają życie część 1
12 maja 2019

Samodzielność dziecka. Jak ją wspierać?

Samodzielność dziecka
Samodzielność warto kształtować od najmłodszych lat.
Im bardziej samodzielne będzie dziecko, tym łatwiej będzie mu w życiu.

Naszym obowiązkiem, jako rodziców, jest takie wychowanie dziecka, by mogło w przyszłości żyć na własny rachunek, by samo o sobie decydowało i było od nas niezależne!

 

Samodzielność można rozwijać lub tłumić.

Tłumimy ją, gdy:

  • wyręczamy dziecko w różnych czynnościach,
  • rozwiązujemy jego problemy,
  • nie pozwalamy podejmować decyzji,
  • trzymamy „pod kloszem”…

 

Aby rozwijać samodzielność dziecka warto go do tego zachęcać:

 

1. Daj dziecku wybór

Jak najczęściej pozwalaj dziecku decydować. Każdy wybór, nawet najmniejszy, daje dziecku poczucie, że sprawuje kontrolę nad swoim życiem. Nie pytaj dziecka co zje na śniadanie, lub co ubierze – to zbyt trudne dla dziecka. Daj mu wybór z dwóch możliwości. Możesz zapytać czy na śniadanie zje kanapki czy jajecznicę, czy ubierze czerwoną czy żółtą bluzkę, którą książkę mu przeczytać – o żółwiu czy o misiu.

 

2. Nie wyręczaj dziecka

Pozwól by czynność wykonał samodzielnie. Nie rób za dziecko, tylko z nim. Lub udziel mu wskazówek. Bądź w pobliżu, by dziecko mogło poprosić Cię o pomoc… ale poczekaj, aż sam o nią poprosi. Czasem udziel mu dodatkowych wskazówek np. odepnij rzepy, wtedy będzie łatwiej założyć buty.

 

3. Chwal

Chwal i nagradzaj za samodzielność, za próby i starania ale nie za efekty. Pamiętaj, że uczysz dziecko samodzielności a nie perfekcjonizmu. Jeżeli musisz po dziecku poprawić jakąś czynność, rób to tak, by dziecko tego nie widziało.

 

4. Zachęcaj do ponawiania prób

Jeżeli dziecko się zniechęca do wykonywania czynności bo nie umie, nie wychodzi mu, zachęcaj i motywuj do dalszych prób. Ucz wytrwałości.

 

5. Zachęcaj dziecko do szukania odpowiedzi.

Jeżeli dziecko zadaje Ci pytania, nie udzielaj od razu odpowiedzi, zachęć je do dalszego poszukiwania. Możesz zapytać: a jakie jest twoje zdanie? Jak mylisz? Co o tym sądzisz? Warto wspólnie poszukać odpowiedzi i zajrzeć do encyklopedii lub Internetu. Warto również pytać specjalistów: u stomatologa dziecko może zapytać dlaczego należy myć zęby, mechanik wyjaśnić działanie silnika, a bibliotekarka polecić odpowiednią książkę.

 

6. Wspieraj w marzeniach.

Jeżeli dziecko marzy o tym by być sportowcem, pilotem, aktorem, a Ty widzisz, że nie ma do tego talentu. Nie odbieraj mu tych marzeń, nie mów, że się do tego nie nadaje. Możesz stwierdzić: A więc chcesz być piłkarzem/ aktorem to bardzo ciekawe!

 

7. Podziel naukę na etapy

Wymagaj wykonywania kolejnych etapów, a nie wszystkiego na raz. Na przykład naukę zakładania butów można podzielić na kilka etapów:
1- zdjąć rozwiązane buty,
2- rozwiązać buty i zdjąć,
3 – założyć przygotowane buty (rozwiązane, ułożone do lewej i prawej stopy),
4 – rozpiąć i założyć buty (bez różnicy na którą nogę)
5 – rozpiąć, założyć i zapiąć buty na odpowiednią stopę,
6 – sznurowanie butów.

 

8. Obowiązki

Nakładaj na dziecko obowiązki domowe i egzekwuj wywiązanie się z każdego z nich.
Pisałam już o tym, jakie obowiązki są odpowiednie dla każdego wieku, jak zachęcać do ich wykonywania, czego one uczą.

 

Pamiętaj, by Twoje wymagania były adekwatne do możliwości i wieku dziecka!

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *